RSS
 

۳۱- تفریح یا ترویح؟

۲۰ دی

بسم الله الرحمن الرحیم

مؤمن تفریح ندارد! ترویح دارد!

این جمله را یکی از بزرگان می‌فرمود.

می‌فرمود که نگویید: «برویم برای تفریح»؛ بلکه بگویید: «می‌رویم برای ترویح».

خوب فرق اینها در کجاست؟

تفریح از ریشه «فرح» گرفته شده است و «فرح» خوشحالی است. اما نوعی از خوشحالی که از حد اعتدال خارج شود. بنابراین گفته می‌شود که «فرح» خوشحالی همراه غفلت از یاد خداست؛[1] و لذا خداوند در قرآن می‌فرماید: «إنّ الله لایُحِبّ الفَرِحین» یعنی خداوند کسانی که به شادی خود غَرّه می‌شوند را دوست ندارد.

اما کلمه‌ی «ترویح» از «روح» گرفته شده است. و به معنی «خستگی در کردن» است.

در زبان عامیانه هم این دو معنا رو به کار می‌برند:

– (تفریح=) بریم حال کنیم، بریم حالی به حولی، بریم عشق و حال …

– (ترویح=) بریم آب و هوایی عوض کنیم، …

پس تا به یک بهانه‌ای تعطیلی پیش اومد نگیم: بزن بریم عشق و حال، صفا سیتی، و …؛ چون یک لحظه غفلت از یاد خدا، انسان را به وادی ضلالت می‌اندازد.

بله، خستگی در کردن و در دشت و دمن سیر و سیاحت کردنی که انسان را از خدا دور نکند برای رشد انسان ضروری هم هست.

پ ن 1: البته فرح به معنی خوشحالی ساده هم به کار می‌رود (= سرور) اما چون برای حالت غفلت هم استعمال می‌شود، باید انسان به مفاد آن توجه داشته باشد که مبادا به دنبال کاری باشد که غفلت از یاد خدا را نتیجه بدهد.

 
۱ ديدگاه

نوشته شده در دسته : فرهنگی - اخلاقی |

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

نوشته شده توسط

ابوالحسن در مجموع 30 مطلب نوشته است.

ارسال دیدگاه

 

 
  1. مسعود

    پنج شنبه, ۳۰, دی, ۱۳۸۹ at ۴:۲۰ ق.ظ

    سلام چه جالب كلي دنبال اين كلمات ميگشتم براي اينكه كار كنم ممنون